Τοποθέτηση Α. Τόλκα στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Κυρία Υπουργέ, κύριοι Υπουργοί, σε μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή σήμερα  κάνουμε αυτή την  σημαντική συζήτηση, μέσα σε συνομιλίες και διαπραγματεύσεις που γίνονται με ένα στόχο και μία μεγάλη αγωνία όλων μας, κυρίως εμάς των βουλευτών. Να μπορέσουμε να μεταφέρουμε και σε σας την άποψη που επικρατεί στην κοινωνία. Να μπορέσουμε όμως να διατρανώσουμε και μαζί με εσάς την μεγάλη ανάγκη που υπάρχει σήμερα και τα διλήμματα που τίθεται για τη διάσωση της χώρας και τη συνέχιση της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Πολύ άμεσα, για να μην τρώω χρόνο, θα μπω σε μερικά ζητήματα όπως από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα προκύπτουν, που αφορούν στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Κύριε Υπουργέ, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με οριζόντια μέτρα. Είναι άδικο να συνεχίσουμε με οριζόντια μέτρα. Χρειαζόμαστε στοχευμένη σχεδίαση και  εφαρμογή μέτρων τόσο σε φυσικά όσο και σε νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν τη δυνατότητα, την οικονομική δυνατότητα, παραπάνω από όλους τους υπόλοιπους να βάλουν πλάτες  σε αυτό που περνάει  η χώρα.

Δίκαια μέτρα για τους αδύναμους. Με το προηγούμενο μνημόνιο δεν μπορέσαμε να τα αποφύγουμε. Σήμερα είναι η στιγμή και με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα θα είναι η στιγμή  να μπορέσουμε εδώ να  ξαναφέρουμε τη δικαιοσύνη.

Υπάρχουν δύο τρία ακόμη ζητήματα που αφορούν και συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και συγκεκριμένα γεωγραφικά διαμερίσματα. Όπως είναι και με το πετρέλαιο θέρμανσης. Μπορούμε να βρούμε τους τρόπους για να ωφεληθούν όσοι πραγματικά το έχουν ανάγκη. Ειδικά για το πετρέλαιο και τη βόρεια Ελλάδα.

Κύριε Υπουργέ δεν μπορούμε να χάνουμε άλλο φορολογητέα ύλη. Φορολογητέα ύλη που περιγράφτηκε από τους περισσότερους, και που πραγματικά χρειάζεται η  βούληση και οι διαδικασίες και οι  μηχανισμοί για να μπορέσουμε την πιάσουμε.

Και επίσης να μη ρίξουμε το αφορολόγητο όριο σε εκείνο το σημείο ώστε να αγγίζει το όριο των νοικοκυριών που είτε δεν έχουν εισόδημα είτε πάρα πολύ δύσκολα τα φέρνουν βόλτα. Και είναι πάρα πολλοί, και είναι κριτήριο αυτό για να οριοθετούμε τις πράξεις μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, αυτοί δηλαδή που μας δανείζουν σήμερα,  εδώ και τρεις δεκαετίες κάνουν σοβαρές αλλαγές στις κοινωνίες τους και έχουν πετύχει. Προτάσεις υπάρχουν, είναι γνωστές και έχουν συζητηθεί. Λίγα μόνο σημεία θα τονίσω, αυτά που  κι εμείς οφείλουμε να ενδυναμώσουμε.

Κατ΄ αρχήν, οφείλει να μειωθεί δραστικά το κόστος του πολιτικού συστήματος.

Επίσης, τα μέσα ενημέρωσης. Τα ΜΜΕ δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω, αλλά να εφαρμοστούν οι νόμοι. Όλες οι διαδικασίες για την αδειοδότηση, για τη λειτουργία τους, τη φορολόγησή τους, τις ασφαλιστικές  τους εισφορές. Αυτά βλέπει και ο κόσμος και μας κρίνει καθημερινά.

Επίσης, το κόστος λειτουργίας του κράτους. Άμεσα πρέπει να γίνουν οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις των οργανισμών που δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Και το ενιαίο μισθολόγιο που έρχεται οφείλει να αποδείξει ακόμη περισσότερο τη δική μας μέριμνα για τη δικαιοσύνη που πρέπει να υπάρχει για όλο το δημόσιο και απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Οφείλουμε να προχωρήσουν με τρόπο ευέλικτο και κερδοφόρο για το Δημόσιο οι αναγκαίες αποκρατικοποιήσεις. Αυτές που τόσον καιρό συζητήσουμε. Και τα έσοδά τους όμως να κινηθούν στοχευμένα τόσο στην εξυπηρέτηση του χρέους αλλά και την τόνωση της ανάπτυξης σε συγκεκριμένους τομείς.

Κύριε Υπουργέ, τα επόμενα δύσκολα χρόνια, το μεγάλο ποσοστό των κοινωνικών επενδύσεων οφείλουμε να τα προσανατολίσουμε στην αντιμετώπιση της ανεργίας αλλά και της νέας φτώχειας που δημιουργείται. Της νέας φτώχειας στους νέους, τους ανέργους, τις γυναίκες, άλλες ομάδες πληθυσμού όλα αυτά που αντιμετωπίζουμε καθημερινά και πολλοί από αυτούς είναι έξω και διαμαρτύρονται.

Κύριοι Υπουργοί, να κερδίσουμε τα μικρά πρακτικά στοιχήματα, τα  καθημερινά στοιχήματα. Πχ να ξεπεράσουμε συγκεκριμένες πηγές γραφειοκρατίας. Την κάρτα του ΟΑΕΔ, να μην ταλαιπωρούμε τους ανέργους, ανά μήνα να πηγαίνουν να δηλώνουν. Τους ελέγχους που χρειάζεται να γίνουν στις εφορίες ώστε εκεί να ενισχυθεί η φορολογική ύλη.  Τις παράνομες ελληνοποιήσεις στις αγορές όπως για παράδειγμα οι ελληνοποιήσεις στην αγορά του κρέατος. Απλές κινήσεις για να ενισχύσουμε το εμπόριο των δικών μας προϊόντων, των ελληνικών προϊόντων. Και να επαναοριοθετήσουμε το ρόλο των συνδικαλιστών του δημοσίου.

Επιπλέον είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία που πρέπει όχι μόνο να στηριχθούν αλλά και να εξελιχθούν. Άμεσα μπορούν αυτοί οι τομείς να αποδώσουν και είναι αυτός ο πρωτογενής τομέας που μπορεί να απορροφήσει το  κύμα ανέργων και των απειλούμενων από τις σημερινές οικονομικές και  έκτακτες συνθήκες.

Κλείνω με το πολιτικό.

Οι πλατείες και οι διαδηλώσεις χωρίς να θέλω να τις υποτιμήσω καθόλου, δεν θέλουν ιδιαίτερη βαθιά εξήγηση. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε ότι δεν τις βλέπουμε. Θυμίζουν δύο δικά μας επιχειρήματα, που τα είχαμε πει την προηγούμενη περίοδο. Το πρώτο ήταν “αλλάξτε τα όλα” και το δεύτερο “θα μας πάρουν με τις πέτρες”. Το δεύτερο έχει αρχίσει και υλοποιείται. Το πρώτο, θα πρέπει να προσέξουμε μην αλλάξουν και εμάς.

Αυτό είναι λοιπόν το πολιτικό στοίχημα που σήμερα μπαίνει. Και δείχνει την ανάγκη όλης της κοινωνίας και αυτών που διαμαρτύρονται, να πολιτικοποιήσουμε την σημερινή συγκυρία τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στην κυβέρνηση. Και όχι να μετατοπίζουμε επικοινωνιακά την πραγματικότητα. Απαιτούνε οι πολίτες έξω τόλμη, ειλικρίνεια, και πλήρη αποτύπωση της αλήθειας από όλους μας. Για την κατάσταση που βιώνουμε, που οι Έλληνες το νιώθουν αλλά θέλουν και επίσημα να ακούσουνε τι πραγματικά περνάει η χώρα.  Κανείς δεν θα κερδίσει σήμερα χαϊδεύοντας αυτιά είτε για το πολιτικό ή το προσωπικό τους κέρδος. Μας δείχνουν την ανάγκη πλήρους αλλαγής του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος, και της δικαιοσύνης. Κι όχι την ανάγκη για εκλογές ή δημοψηφίσματα. Το 2009 βγήκαμε και μας είπανε αλλάξτε τα όλα, και εκεί είμαστε στοχευμένοι, Μας είπαν ότι δεν αφορά κανέναν μας, κανένα βουλευτή σε 2 χρόνια να είναι βουλευτής μιας χώρα περίπου του 3ου κόσμου.

Και σήμερα είναι η νέα γενιά που αγανακτεί, για όλα όσα έγιναν και κυρίως για τα ίδια που συνεχίζονται να γίνονται και δεν αλλάζουν. Αυτή η γενιά που καλείται να πληρώσει πολύ περισσότερα από όσα πληρώνουν άλλοι. Σήμερα χρειαζόμαστε όλοι τις ακαριαίες, τις βαθιές αλλαγές και όλες τις δίκαιες συγκρούσεις που χρειάζεται να κάνουμε. Πρωταρχικά με τα κατεστημένα που θα μας αποφέρουν πολύ περισσότερα από ότι το 3% της μείωσης των μισθών συντάξεων.

Και να ξαναφέρουμε ένα όρο βασικό, αυτόν της προόδου. Γιατί προοδευτικοί είναι όσοι αγωνίζονται ενάντια στον τρόμο, ενάντια στην αδικία και ενάντια στην άγνοια. Και οπισθοδρομικοί όσοι για κάποιο λόγο τις ευνοούν αυτές τις έννοιες. Και σήμερα οφείλουμε να πράξουμε πρώτα για την πατρίδα μας και ταυτόχρονα για την προοδευτική μετεξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας.